Ανάκατα μάκατα

palm slide

Με χάσατε, σας έχασα, αλλά από τη μία ο Αύγουστος κι από την άλλη η δουλειά, να σκεφτώ να γράψω μια ανάρτηση της προκοπής… δεν πρόκοψα. Ούτε αυτή είναι ανάρτηση της προκοπής,αλλά τέλος πάντων.

Οπότε σήμερα, θα διαβάσετε ανάκατα πράγματα από την καθημερινή μας ζωή. Ξεκινώντας, φυσικά, από:

1. Τα ψυχολογικά μου

Με όλο αυτό τον φόρτο εργασίας δεν βλέπω έτσι όπως θέλω το παιδί. Μένει με τη γιαγιά του πολλές ώρες και τον βλέπω τα απογεύματα. Νιώθω ότι χάνω επεισόδια από τη ζωή του και νιώθω τύψεις… Κοιτάζω με νοσταλγία (ποιος να μου το έλεγε) πίσω τις εποχές που ήταν βρεφάκι… τόσο εύκολες, τόσο εξιδανικευμένες… Τώρα δεν είναι μαμ,κακά και νάνι! Α, όχι! Τώρα πρέπει να του μάθεις και τρόπους και ανατροφή και να βουρτσίζει τα δόντια του όταν εσύ είσαι κουρασμένη και δεν έχεις κουράγιο να βουρτσίσεις τα δικά σου…

2. Οι Fail εξηγήσεις που δίνω στον Αλέξανδρο:

Γιατί όταν είσαι γονιός δεν είσαι ποτέ προετοιμασμένος για να εξηγήσεις τα πάντα. Πριν λίγες μέρες, ο Αλέξανδρος μας έκανε ως συνήθως “νάζια” για να κάτσει στο καθισματάκι του αυτοκινήτου.

– Δεν θέλω να κάτσω! Δεν θέλω!

Και δώστου να χοροπηδά στο πίσω κάθισμα ωσάν το κατσίκι. Παίρνω το σοβαρό μου ύφος και του λέω:

– Μα Αλέξανδρε, ο τροχονόμος ΜΑΛΩΝΕΙ…

Το βλέμμα του αλλάζει και κάθεται αμέσως. Τρελή φοβέρα ο τροχονόμος!

– Μαλώνει, ε;

Κι αφού τσίμπησε του απαντώ σταθερά:

– Ναι, μαλώνει. Γιατί Αλέξανδρε, ζούμε σε μια χώρα που έχει νόμους. Αμέ. Ζούμε σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Το παιδί φυσικά έμεινε στήλη άλατος να με κοιτάει στα μάτια με ανοιχτό το στόμα σαν να σκέφτεται “Πςςς, τι ξεστόμισε τώρα!”

baby open mouth

3. Σαρδάμ

– Θέλω να μου βάλεις το κερατάκι.

– Ποιο κερατάκι, παιδί μου;

– Στο κινητό.

kerataki
Το αγαπημένο μας κερατάκι.

Έσπασα το κεφάλι μου να βρω τι εννοούσε: Έχω βάλει το Cut the Rope στο κινητό (ωραίο παιχνιδάκι) και ο Αλέξανδρος που εννοείται παίρνει το κινητό μου χωρίς να ρωτήσει, ήθελε να δει το τερατάκι!

4. Πιπέρι!

Οι κακές οι λέξεις… Ναι, τα παιδιά λένε ό,τι ακούνε. Και το παιδί μου είπε μάλλον κάτι που έχει ακούσει. Χθες στο δρόμο:

– Μπαμπά, κοίτα αυτόν τον βλάκα με το μηχανάκι!

Το κακό δεν είναι ότι μόνο το ξεστόμισε, αλλά ότι όντως υπήρχε άνθρωπος με μηχανάκι απέναντι. Απλά δεν ήταν βλάκας. Πάντως έκανε λίγο τον βλάκα, ότι δεν άκουσε δηλαδή, ευτυχώς για εμάς που συνεχίσαμε γρήγορα το δρόμο μας με κατεβασμένα τα κεφάλια. Μην τον είδατε τον Παναή!

5. Φωτογραφικά ντοκουμέντα από τη γειτονιά μας

Οι γείτονες μας έχουν φαντασία:

 

gria basket
Διακόσμηση κήπου με γιαγιά που παίζει μπάσκετ.

Ενώ για κάποιους αυτά που αγοράζεις στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μας υπάρχουν μόνο στη φαντασία:

disketes
Κάτι σαν να θυμάμαι από το DOS…

 

 6. Μαθήματα αγγλικών

Έλεγα να ξεκινήσω να του μαθαίνω το “The rain in Spain…” αλλά συγκρατήθηκα. Αντ’ αυτού είχαμε τις εξής στιχομυθίες:

Του έχω πει ότι η πυροσβεστική στα αγγλικά είναι fire engine.
– Και πώς είναι η πυροσβεστική;
– Πυροσβέτζιν!

double head palm

– Boy είναι το αγόρι. Εσύ είσαι ένα boy.
– ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΠΟΙΝΓΚ!

Δηλαδή τι, πρέπει να περιμένω κι άλλο πριν του κάνω μαθήματα για Lower;

7. Τα… βαριά γλυκά οχήματα

Αλέξανδρος: Θέλω να μου πάρεις πολλά φορτηγά και εκσκαφέδες! (εκσκαφείς)

Μάλιστα, τίποτα άλλο; Κάτι σε φρέντο, καπουτσίνο, κάτι;

8. Τι θα γίνει το παιδί μου όταν μεγαλώσει

– Αλέξανδρε, τι θες να γίνεις όταν θα μεγαλώσεις;
– Εεε… Υπολογιστής!
– Όχι, αυτό δεν είναι δουλειά (του αραδιάζω μερικά αξιοσέβαστα επαγγέλματα γιατρός, δικηγόρος, μεταφραστής βεβαίως βεβαίως). Για πες μου λοιπόν, τι θα γίνεις;
– Λεωφορείο!

Αυτά είχα να πω κι έκλεισα ως γυναίκα. Αλέ ρετούρ!

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!