Απόψε κάνεις Μπαμ!

Bam_Bam
Bam_Bam
Τι κοινό έχει ο Μπαμ-μπαμ με το παιδί μου; Ο Μπαμ-μπαμ έχει το όνομα κι ο Αλέξανδρος τη χάρη!

Ο άνθρωπος ως γνωστόν είναι ζώον. Ως ζώον θηλαστικόν λοιπόν στα πρώτα χρόνια της ζωής του υιοθετεί τον μιμητισμό ως άμυνα κι ως εργαλείο εκμάθησης νέων δεξιοτήτων για να καταφέρει να επιβιώσει. Παλιά έπρεπε να επιβιώσει στις άγριες ζούγκλες με τα ψηλά δέντρα και την πυκνή βλάστηση, τώρα πρέπει να επιβιώσει στις ζούγκλες των μεγαλουπόλεων.

Κι επειδή η ζωή έχει αλλάξει πολύ από τα προϊστορικά χρόνια και ούτε οι γυναίκες συλλέγουν καρπούς ούτε οι άντρες κυνηγούν βούβαλους, το κυνήγι της εργασίας λαμβάνει χώρα στο διαδίκτυο μπροστά από μια οθόνη υπολογιστή. 

Το μικρό λοιπόν θηλαστικό του ζεύγους που ασχολούνται όλη την μέρα με τα λάπτοπ τους, έχει κατηγοριοποιήσει το λάπτοπ στα αναγκαία αντικείμενα για την επιβίωση και δείχνει μεγάλη προθυμία να μάθει πώς λειτουργεί (δηλ. να το σπάσει).  Πώς παλιά τα παιδιά μάθαιναν να παίζουν με τα τόξα και τις σφεντόνες, έτσι σήμερα τα σύγχρονα μωρά ξέρουν το Γιουτούμπ από τα γεννοφάσκια τους (έχω ταΐσει εγώ φαρίν λακτέ βλέποντας YouTube, πού να σας τα λέω!). Επίσης, μπορεί να μην έχουν δει ποτέ στη ζωή τους ζωντανό ποντίκι αλλά μαθαίνουν από νωρίς να χρησιμοποιούν το ηλεκτρονικό ποντίκι (ειδικά τα ασύρματα, τα έχουμε κλάψει από καιρό αφού η καταραμένη βαρύτητα τα τραβάει συνέχεια στο πάτωμα).

Μέσα στον τεχνολογικό παροξυσμό που κυριαρχεί στο σπίτι μας, κι εξ ανάγκης λόγω επαγγέλματος αλλά κι από χόμπι για την τεχνολογία, ο μικρός θεωρεί ότι το μικρό νέτμπουκ είναι δικό του. Ίσως επειδή είναι πιο μικρό από ένα συμβατικό λάπτοπ και φαίνεται σαν να είναι φτιαγμένο για λιλιπούτειους χρήστες. Πώς π.χ. τα παιδιά φοράνε μικρότερα ρούχα, έτσι του φαίνεται ότι υπάρχουν ειδικά σχεδιασμένα νέτμπουκ για παιδιά. Βέβαια είναι πολύ ακριβό για να του το αφήσουμε για παιχνίδι όμως φευ! Αυτός έχει ήδη προλάβει κι έχει βγάλει ένα πλήκτρο από τη θέση του.

Ο Αλέξανδρος επί το έργον.
Ο Αλέξανδρος επί το έργον.

Το κρύβουμε λοιπόν ψηλά για να μην το βλέπει, αλλά επειδή τίποτα δεν του ξεφεύγει όταν το εντοπίζει στο χώρο το θέλει όπως και δήποτε. Πριν από λίγο:

(γκρίνια)

– Το νέτμπουκ θέλεις;

– Ναι, αυτό.

– Καλά ορίστε, θα στο κατεβάσω.

Ναι, αλλά μη μου το σπάσετε.

Εμείς να μην σου το σπάσουμε, παιδάκι μου; Ο διάλογος του παραλόγου. Αλέξανδρε όταν μεγαλώσεις σκέφτομαι να σε χρεώσω για τα κάτωθι:

1 τηλεκοντρόλ (με τις μπαταρίες)

1 φορητό τηλέφωνο

1 εκτυπωτή

1 κινητό τηλέφωνο

Το εν λόγω νετμπουκ που έριξες πριν από λίγο στο πάτωμα πριν προλάβω να τελειώσω αυτό το άρθρο.

 

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!