Δεν μπορώ

Δεν μπορώ να γράφω χαρούμενες ιστοριούλες,

όταν γύρω μου κόσμος πεινάει, ζητιανεύει, αυτοκτονεί.

Δεν μπορώ να μένω αμέτοχη στην πείνα,

την αδικία, την καταστολή.

Δεν μπορώ να συνεχίζω να μην υψώνω τη φωνή μου,

να μην ακούγομαι, να νομίζω ότι ζω.

Πνίγομαι.

Μπορώ να φύγω.

Μπορώ να ταξιδέψω εκεί που υπάρχει ένας ειρηνικός ήλιος,

που κάθε μέρα ανατέλλει χωρίς θλιβερές ειδήσεις.

Η ηρωική έξοδος.

Μπορώ όμως να μείνω, να παλέψω, να ηττηθώ

ή ακόμα ποιος ξέρει να νικήσω.

Η οδυνηρή παραμονή.

Μπορεί έτσι ο κόσμος να αλλάξει

ή να μείνω για πάντα χωρίς φωνή.

Μπορεί όλα αυτά να ξεχαστούν

ή να συνεχίσουν να ριζώνουν όλο και πιο βαθιά στο χώμα.

Κάποια μέρα θα βγάλουν καρπούς

και τότε μαζί με τα παιδιά του αύριο

θα βγούμε στους δρόμους

διεκδικώντας πίσω τη φωνή μας.

 

E.M.

1 Comment

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!