Εν αναμονή…

pregnancy1

Πρόσφατη στιχομυθία:

– Πω πω, δεν μπορώ! Ανακατεύομαι.

– Μαμά, να σου φέρω την κουτάλα;

– Γιατί, μωρό μου; Για να ανακατευτώ καλύτερα;

(με γέλιο)

– Ναιιιι!

pregnancy1
via

Ήταν αρχές Δεκέμβρη, όταν ο γιος μου φώναξε στην απέναντι γειτόνισσα (στην οποία σημειωτέον πρώτη φορά μιλούσαμε):

– Η μαμά μου ετοιμάζει αδερφάκι!

Προφήτης ο γιος. Το ήθελε πολύ το αδερφάκι. Νομίζει ότι μόλις γεννηθεί θα μπορεί να παίξει κατευθείαν μαζί του. Κούνια που τον κούναγε! Η αλήθεια είναι ότι παρά όλες τις ανασφάλειες που νιώθω και εγώ το ήθελα. Ο άντρας μου είχε περάσει μια περιπέτεια υγείας και νόμιζα ότι δεν θα ξαναέμενα έγκυος, και προσπαθούσα να αποδεχτώ ότι ο Αλέξανδρος δεν θα έχει αδερφάκι. Και μετά έβλεπα τη μοναξιά του. Εμάς που συνέχεια μας καλούσε στο παιχνίδι του και δεν ξέρω αν κάναμε καλή δουλειά, γιατί αλλιώς παίζεις με ένα συνομήλικο και αλλιώς με έναν ενήλικα που έχει ξεχάσει πώς είναι να είσαι παιδί. Μετά παρατηρούσα τα αδερφάκια… Κάποια αγαπημένα, κάποια να σφάζονται… Όμως πάντα σύμμαχοι στο παιχνίδι σε περίπτωση που κάποιο ξένο παιδάκι προσπαθούσε να μπει ανάμεσα τους.

Νιώθω τυχερή που έχω την αδερφή και τον αδερφό μου. Και ειδικά που τους είχα δίπλα μου μεγαλώνοντας. Κι ας μαλώναμε ενίοτε, μάθαμε να μοιραζόμαστε. Μάθαμε να είμαστε ενωμένοι.

Για να φιλοσοφήσω λίγο… αυτή η φύση είναι μεγάλο πράγμα. Θυμάμαι στην πρώτη εγκυμοσύνη που είχα πάρει πολλά κιλά, που είχαν πρηστεί τα πόδια μου από τη ζέστη το καλοκαίρι και μήνες μετά που γέννησα δεν μπορούσα να μπω στα γοβάκια μου, τους πόνους στη μέση από το βάρος της κοιλιάς, τους πόνους της γέννας… Και μετά σαν την τρελή, σαν κάποια που δεν πάει με τη λογική που θα της έλεγε, “μα καλά είσαι διατεθειμένη να τα ξαναπεράσεις όλα αυτά;” Κάτι μέσα μου λέει με χαρά ναι! Μαζοχισμός σωστός.

Είναι το μετά που είναι πανέμορφο. Για κάτσε να θυμηθώ… Ξενύχτια, θηλασμός, γουλίτσες, αλλαγή πάνας κάθε μία ώρα… Εντάξει όμως τα μωράκια μυρίζουν ωραία μετά το μπάνιο! Και είναι και τόσο γλυκούλια (όταν δεν κλαίνε)! Δεν μπορώ να το περιγράψω με τη λογική γιατί μπλέκεται το συναίσθημα. Κάποια ωραία βίδα έχει λασκάρει η φύση σε εμάς τις γυναίκες για να γουστάρουμε με τα χίλια  τη μητρότητα. Να γουστάρουμε τον πόνο, την ανησυχία, την ισοπέδωση του δικού μας εγώ για την εξύψωση και την επιβίωση κάποιου άλλου. Και αυτό να μας δίνει ικανοποίηση! Έτσι είναι γραφτό να γίνονται τα πράγματα, αλλιώς το ανθρώπινο είδος θα είχε εξαφανιστεί χιλιετίες τώρα.

Νιώθω αναγούλες και γουστάρω! Είναι δυνατόν; Αγαπώ, αυτό είναι. Αγαπώ αυτό που έχω και αγαπώ αυτό που θα έρθει. Η μόνη μου ευχή να είναι ένα γερό μωρό. Το ταξίδι αυτή τη φορά, θα το ευχαριστηθώ! Όχι, σαν τον Αλέξανδρο που σαν μικρομάνα όλα τα ωραία και φυσιολογικά που συνέβαιναν στο σώμα μου τα θεωρούσα παράξενα και ξένα!

Πέφτω σε μια βαθιά θάλασσα και κολυμπώ. Σε μια χώρα που κατάργησε τα επιδόματα μητρότητας (για εμάς τις ασφαλισμένες του ΟΑΕΕ – αλλά νομίζω ότι και οι υπόλοιποι δεν είναι σε καλύτερη μοίρα). Σε μια χώρα που θεωρεί τα παιδιά τεκμήρια.

 Δεν ξέρω που θα μας βγάλει. Όμως κάτι μέσα μου λέει ότι η απόφαση είναι σωστή. Είναι από τις καλύτερες αποφάσεις που έχω πάρει! Η συμβουλή μου: Ελληνίδες, μην αφήνετε τίποτα να μπει ανάμεσα σε εσάς και τη μητρότητα! Γεννοβολάτε αβέρτα! Η μητρότητα είναι δώρο που αξίζει σε όλες τις γυναίκες να ζήσουν.

Η συνέχεια έπεται στο “Πώς θα ξαναγίνω μάνα και άλλες ιστορίες!” 🙂

5 Comment

  1. Flora says: Reply

    Με το καλό Ελένη το νέο μωράκι! Χαίρομαι που χαίρεσαι! Μ’ αρέσει ο τρόπος που τα περιγράφεις! Σου εύχομαι μια όμορφη εγκυμοσύνη που να την απολαύσεις!

  2. Τι όμορφα και χαρμόσυνα νέα!!! Αχ, με όλο το καλό Ελένη μου!!! Όλα καλά θα πάνε γιατί ήδη το αγαπάτε αυτό το μωρό!
    Απόλαυσε λοιπόν και τις αναγουλίτσες και τα παραπάνω κιλάκια.. θα φέρουν μπεμπάκι στο τέλος 🙂

  3. Maria says: Reply

    Τι να σου πω και εγω που κραταω τον δευτερο 3 μηνών γιο μου αγκαλιά?? Η μητρότητα ειναι μαγική. Δεν θυμάσαι τα ασχημα (ατελειωτα ξενυχτια μπλα μπλα…) αλλά ολα τα υπόλοιπα που σε αποζημιώνουν μαγουλάκια, χερακια, πωπουδακια, και ολα εκεινα που σε κάνουν και χαζογελάς ολη την ημερα). ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΛΟΙΠΟΝ!!!!!!!! :))))

  4. Να σου ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου Ελένη!!! Με το καλό να έρθει το μωράκι σας. Γερό να ‘ναι και καλή δύναμη!!!!!!! Αχ, μου θύμησες και τις δικες μου…….

  5. Maria says: Reply

    Με το καλό Ελένη το δεύτερο μωράκι σου! Αξίζει, αξίζει πολύ και οι θυσίες και τα ξενύχτια και η κούραση και όλα… Συμφωνώ, η μητρότητα είναι μαγική! 🙂 🙂 🙂

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!