Η γυναίκα που έσωσε 30 παιδιά

Lou-Xiaoying-150x150
Lou Xiaoying
Γιατί μάνα δεν είναι μόνο αυτή που γεννά, αλλά κι αυτή που μεγαλώνει ένα παιδί.

Στην Ελλάδα χρησιμοποιούμε την έκφραση “κάνω τον Κινέζο” όταν θέλουμε να πούμε ότι δεν δίνουμε σημασία σε κάτι και το αφήνουμε να περάσει απαρατήρητο. Η ιστορία όμως αυτής της γυναίκας δεν επαληθεύει αυτήν τη στερεοτυπική παροιμία. Μπορεί να ήταν από την Κίνα αλλά σίγουρα δεν μπορούσε να αποστρέψει το βλέμμα της όταν άκουγε τα κλάματα εγκαταλελειμμένων παιδιών στα σκουπίδια του χωριού της στην Κίνα. Δεν τους γύρισε την πλάτη παρόλο που δεν είχε την οικονομική άνεση να τα μεγαλώσει. 

Πρόκειται για την Λου Ζιούινγκ, μια ογδονταοχτάχρονη γυναίκα από την Κίνα που κατάφερε από το 1972 να σώσει περίπου 30 παιδιά. Ρακοσυλλέκτρια στο επάγγελμα, κατάφερε να σώσει δεκάδες παιδιά που οι γονείς τους τα είχαν εγκαταλείψει τους κάδους της επαρχιακής πόλης Τζινχούα, που βρίσκεται στα ανατολικά της επαρχίας Ζειγιάνγκ.

Μαζί με τον άντρα της Λι Ζιν, ο οποίος πέθανε πριν 17 χρόνια, φρόντιζαν τα μωράκια που έβρισκαν και όταν δυνάμωναν τα έδιναν να τα φροντίσουν άλλα μέλη της οικογένειάς τους ή φίλοι τους.

Ο πιο μικρός της γιος, ο Ζανγκ Κιλίν που είναι τώρα επτά χρονών, βρέθηκε σ’ ένα σκουπιδοτενεκέ όταν η Λου ήταν ογδόντα δύο χρονών.

“Παρόλο που ήδη ήμουν πολύ μεγάλη δεν μπορούσα απλά να αγνοήσω το μωρό και να το αφήσω να πεθάνει στα σκουπίδια. Ήταν τόσο γλυκός και είχε τόσο πολύ την ανάγκη μου. Έπρεπε να τον πάρω μαζί μου σπίτι”, είπε.

“Τον πήγα πίσω στο σπίτι μας, το οποίο είναι ένα πολύ μικρό ταπεινό σπίτι στην εξοχή και τον φρόντισα έτσι ώστε να γίνει ένα γερό παιδάκι. Τώρα είναι ένα ζωηρό αγοράκι, ευτυχισμένο και υγιές. Όλα τα μεγαλύτερα παιδιά μου με βοηθούν να φροντίσω τον Ζανγκ Κιλίν, που είναι πολύ ξεχωριστός για εμάς. Τον ονόμασα έτσι σύμφωνα με την κινεζική λέξη “σπάνιος και πολύτιμος.

” Όλα ξεκίνησαν όταν βρήκα το πρώτο μωρό, ένα μικρό κοριτσάκι, το 1972 ενώ βρισκόμουν έξω και μάζευα σκουπίδια. Κείτονταν πάνω στις βρομιές του δρόμου, εγκαταλελειμμένη.  Θα είχε πεθάνει αν δεν την είχα σώσει και δεν την είχα πάρει σπίτι. Το να την βλέπω να μεγαλώνει και να γίνεται πιο δυνατή μας έδωσε τόση ευτυχία που συνειδητοποίησα ότι έτρεφα πραγματική αγάπη για την φροντίδα των παιδιών.  Συνειδητοποίησα ότι αν έχουμε τη δύναμη να μαζεύουμε σκουπίδια, πώς μπορούσαμε να μην ανακυκλώνουμε κάτι τόσο σημαντικό όπως οι ανθρώπινες ζωές;“, εξήγησε. “Αυτά τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και φροντίδα. Αποτελούν όλα πολύτιμες ανθρώπινες ζωές. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς οι άνθρωποι μπορούν να αφήνουν τόσο ευάλωτα μωρά στους δρόμους”.

Η Κίνα αντιμετωπίζει σοβαρή δημογραφική έκρηξη και οι κυβερνήσεις έχουν υιοθετήσει άδικα μέτρα προς αποφυγή των γεννήσεων. Λόγω αυτής της κατάστασης, πολλά κοριτσάκια βρίσκονται σε δύσκολη θέση λόγω του φύλου τους. Οι γονείς τους προτιμούν να τα ξεφορτωθούν έτσι ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να ξαναπροσπαθήσουν για να γεννήσουν αγόρι.

Αυτά μόνο για να σκεφτούμε ότι υπάρχουν τόσα ζευγάρια που παλεύουν να κάνουν ένα παιδάκι και κάποιοι άνθρωποι που είναι τόσο τυχεροί δεν αντιλαμβάνονται την τύχη τους και πετούν το πολυτιμότερο δώρο στα σκουπίδια. Αυτή λοιπόν, η γυναίκα έβγαλε το προσωπείο από τις δήθεν κυβερνητικές υποδομές και ξεσκέπασε για μία ακόμη φορά προβλήματα που συναντώνται μαζί και το ένα φέρνει το άλλο: ανέχεια, έλλειψη εκπαίδευσης, ρατσισμός.

Τις πληροφορίες τις άντλησα από εδώ.

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!