Κοιτώντας ψηλά

sun-clouds-e1364194738895

Κοιτάζω απλά πράγματα και ξεχασμένα. Στο βουητό του κόσμου και της τρεχάλας θυμάμαι να κοιτάζω τον ουρανό και τη γη.  Για να καταφέρω να αυτοπροσδιοριστώ στο χωροχρόνο, να πάρω μια ανάσα και μετά να συνεχίσω ήρεμα το δρόμο μου. Για να καταφέρω να βρω πάλι τα σημαντικά αφήνοντας πίσω αυτά που με στενοχωρούν και το χειρότερο αυτά που με κάνουν να πλήττω. Να μπορέσω να θυμηθώ πόσο σημαντική είναι η δημιουργία και πόσο πολύ κάνει μια ζωή να ξεχωρίζει.

Πάνω και κάτω. Δύο λέξεις αντίθετες που δεν περιορίζονται στο χώρο αλλά ξεδιπλώνουν και τις αντιφάσεις μιας εσωτερικότητας γεμάτης βροχές, καταιγίδες και λιακάδες. Έτσι σήμερα θυμήθηκα να κοιτάξω κάτω και είδα ένα πολύχρωμο μωσαϊκό. Τόσο όμορφα συντεταγμένο, τόσο όμορφα χρωματισμένο από τη βροχή.

Κοιτώντας όμως μόνο χαμηλά ξέχασα το σημαντικότερο. Να κοιτάξω ψηλά. Ψηλά σε όμορφους στόχους. Σήμερα είδα ένα υπέροχο ουρανό. Μέσα στο γκρίζο φάνηκε κρυμμένη η υπόσχεση του γαλάζιου.

Ο ουρανός με βοηθά να θυμάμαι. Μια υπενθύμιση του πόσο μικρή είμαι εγώ και πόσο απέραντος είναι αυτός. Κρύβει βροντές και αστραπές στα σπλάχνα του, θυμώνει και κατακεραυνώνει τη φύση. Μετά το ξέσπασμα όμως έρχεται η ηρεμία. Ο ήλιος βγαίνει μέσα από τα σύννεφα και σκουπίζει τα δάκρυα της βροχής. Είναι τόσο δυνατός όσο… η ελπίδα.

sun-clouds-e1364194738895

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!