Παιδική ορθοφαγία* και άλλες μαμαδο-ιστορίες

HEALTHY-EATING
HEALTHY-EATING
via

 

Θα ξεκινήσω ως εξής: οι μαμαδο-ομάδες έχουν πολύ γέλιο. Είναι πώρωση, τέλος! Ξέρεις τι είναι να μπαίνεις σε καυτά ντιμπέιτ όπως ο θηλασμός, τα εμβόλια, οι αλλεργίες, η γλουτένη και η δυσκοιλιότητα; Αν δεν είσαι μαμά δεν μπορείς να καταλάβεις. Πόσος χρόνος σπαταλιέται, πόσα επιχειρήματα εξαπολύονται και από τις δύο πλευρές για να πείσουμε η μία την άλλη με στόχο τελικά αυτή η άλλη να ενστερνιστεί τις απόψεις μας. Γιατί εμείς οι γυναίκες με το που αναπαραγόμαστε γινόμαστε οι γκουρού της μαμαδοσύνης και της μητρότητας με λόγο και έλεγχο πάνω σε όλα. Το είχε πει ο Ντοστογιέφσκι σ’ ένα βιβλίο που δεν κατάφερα να διαβάσω ποτέ μέχρι το τέλος “Η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια”. Ισχύει. Γιατί έχοντας περιορισμένη αντίληψη ενός πεδίου, λογικό είναι ορισμένες φορές να ερμηνεύεις ανεπαρκώς και να καταλήγεις σε λάθος συμπεράσματα. Λοιπόν, αυτός που δεν θέλει να πειστεί, δεν πείθεται με τίποτα. Άσε που στο ίντερνετ πλέον η γνώση είναι τόσο πολλά “κιλά”, που δυστυχώς η ατυχία των περισσοτέρων που χρησιμοποιούν αυτή τη θαυματουργή μηχανή αναζήτησης της Google, είναι ότι δεν ξέρουν πώς να φιλτράρουν την πληροφορία για να καταλήξουν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα.

Όπως σε όλες τις πλευρές της ζωής το πιο σημαντικό είναι να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας. Όμως μερικές φορές τα σχόλια του περίγυρου δυστυχώς επηρεάζουν τα δικά μας θέλω και τις επιλογές μας. Πόσο μάλλον τα σχόλια του ηλεκτρονικού μας περίγυρου που καραδοκεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για να μη περιγράψω μόνο τις αρνητικές πλευρές θα πρέπει να πω ότι το έργο κάποιων ομάδων έχει και θετική απήχηση. Όντως μερικές φορές βοηθούν και σου ανοίγουν ένα παραθυράκι να ψάξεις κάποια πράγματα περισσότερο. Ο διάλογος και η συζήτηση αποτελούν θετικά στοιχεία. Όμως επειδή από τον γραπτό λόγο λείπει ο τονισμός της φωνής και γενικά τα σημάδια της μη-λεκτικής επικοινωνίας, όταν συμμετέχουμε σε μια συνομιλία, π.χ. στο Facebook, πολλές φορές αυτά που λέμε φαίνονται παρεξηγήσιμα χωρίς ο στόχος μας να ήταν εξαρχής επιθετικός ή να εμπλακούμε σε καβγά. Το πιο αστείο βέβαια μετά από ένα διαδικτυακό καβγά είναι ότι μας βλέπεις όλες τελικά καταλήγουμε “Εγώ δεν κρίνω τις επιλογές σου και η καθεμία κάνει το καλύτερο για το παιδί της!”. Έλα, τώρα! Ας είμαστε ειλικρινείς! Αφού κυλάει στο αίμα μας να κρίνουμε η μία την άλλη. Αφού η άλλη (αν τα κάνει όλα λάθος κατ’ εμάς) αυτομάτως μας κάνει εμάς ανώτερες. Και νιώθουμε ωραία! Οπότε η νέα μόδα είναι να ξεκατινιαζόμαστε ονλάιν. Πώς γινόταν παλιά στα χωριά με τις γειτόνισσες; Έτσι και σήμερα γίνεται στο παγκόσμιο χωριό.

Νομίζω όλο αυτό συμβαίνει γιατί ψυχολογικά το παιδί μας αποτελεί το μεγαλύτερο μας επίτευγμα. Εκτός του ότι το σώμα μας έθρεψε και δημιούργησε ένα νέο άνθρωπο εκ του μηδενός, το παιδί μας αποτελεί και τη μοναδική μας ευκαιρία να τα κάνουμε όλα σωστά και να αποφύγουμε τα λάθη που έκαναν ίσως οι δικοί μας γονείς. Είναι το εισιτήριό μας προς μια ευκταία, αλλά ουτοπική τελειότητα. Όσο πιο τέλειο το παιδί μας, τόσο πιο τέλειες και εμείς. Αποτελεί το πολυτιμότερο πράγμα στη ζωή μας και ο χειρότερος φόβος που παραμονεύει στα άβατα της ψυχής μας είναι να το χάσουμε. Οπότε αναρωτιόμαστε αν η φροντίδα που του δίνουμε είναι πάντα αρκετή πολλές φορές παραμερίζοντας δικές μας ανάγκες. Και σε περίπτωση που βάλουμε μια δική μας ανάγκη προ του παιδιού, μας τρώνε οι τύψεις και οι Ερινύες!

Σίγουρα ο ερχομός ενός παιδιού μας ξεβολεύει. Αλλάζουμε μια για πάντα και δεν θα είμαστε ποτέ ξανά ίδιοι. Κάνουμε θυσίες για τα παιδιά μας. Χάνουμε τον ύπνο μας, τις βόλτες μας, την καριέρα μας. Το θέμα είναι ότι μέσα σε αυτό τον πανικό, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον εαυτό μας. Γιατί για να μεγαλώσουμε υγιή παιδιά πρέπει πρώτα απ’ όλα να είμαστε εμείς ψυχικά υγιείς.

Στα social media ελλοχεύει και ένα άλλο κακό: η προβολή πολλές φορές μιας αποσπασματικά εξιδανικευμένης εικόνας της μητρότητας. Αυτό συμβαίνει επειδή ο εαυτός που εμφανίζουμε στα social media είναι ο καθρέφτης του εξιδανικευμένου εαυτού μας, ο εαυτός που θέλουμε να βλέπουμε. Οπότε πολλές μαμάδες δικαιολογημένα ομολογώ τις πιάνει μια κατάθλιψη του στυλ: Μα πώς προλαβαίνουν άλλες και τα κάνουν όλα αυτά; Πώς προλαβαίνουν και τα συνδυάζουν όλα και καταφέρνουν να είναι τόσο καλές μαμάδες, να έχουν τόσο χρόνο, να είναι τόσο όμορφες, να περνάνε τόσο χρόνο κατά την παρασκευή του φαγητού των παιδιών τους, να θηλάζουν για τόσο πολύ καιρό;

Το έχω ξαναγράψει, αλλά μου αρέσει να το γράφω ξανά και ξανά: η τελειότητα ΔΕΝ υπάρχει. Καταλαβαίνω ότι ειδικά στο θέμα του θηλασμού κάποιες γυναίκες μπορεί να νιώθουν πίεση. Ακούς η μία να λέει στην άλλη, βάζοντας μπρος το μαμαδόμετρο: Εγώ θήλασα το δικό μου για 3 μήνες, εγώ για 6, εγώ για δύο χρόνια όπως συστήνει ο ΠΟΥ.

Μισό λεπτό κορίτσια, σημαντικό είναι να θηλάζετε και να το απολαμβάνετε. Ναι, δικό σας είναι το σώμα και η αλήθεια είναι ότι ο θηλασμός γλιτώνει από πολλά κακά το μωράκι σας δίνοντας του πολλά από τα οφέλη που η φύση προέβλεψε. Όμως αν η πίεση σας κάνει να θέλετε να πηδήξετε από το μπαλκόνι, το σημαντικότερο είναι το μωρό σας να έχει μια υγιή μαμά!

Πάντως μέσα στις μαμαδο-ομάδες έχω δει πολλές υπερβολές. Όλα καταρχάς ξεκινούν από τον τοκετό. Οι πωρωμένες με τον φυσικό τοκετό θα φτάσουν στο άλλο άκρο για να γεννήσουν φυσικά, ακόμα και αν δεν έχουν τις προδιαγραφές, βάζοντας σε κίνδυνο το μωρό τους. Μαμάδες που το παιδί τους δείχνει σημάδια φυσικού αποθηλασμού δεν το αποθηλάζουν και ζητούν συμβουλές για επαναγαλακτισμό. Μαμάδες με extreme διατοφικές συνήθειες ταΐζουν τα μωράκια τους εξειδικευμένες τροφές… και άλλα πολλά που θα γελάσει το χείλη κάθε πικραμένου.

Πρόσφατα κατάφερα να ορίσω όλο αυτό το διατροφικό πανδαιμόνιο που βλέπω να παίρνει σάρκα και οστά σε διάφορες ομάδες ως μια μορφή ψύχωσης ονόματι ορθοφαγία, η εμμονή δηλαδή που οδηγεί στην αποκλειστική κατανάλωση υγιεινών τροφών. Αυτό κατά τη γνώμη μου οδηγεί κάποιες φορές σε ακραία περιοριστική διατροφή για τα παιδιά χωρίς ουσιαστικό επιστημονικό λόγο. Σίγουρα η διατροφή των βρεφών και των μικρών νηπίων πρέπει να είναι προσεγμένη από υπερβολικά αλάτια και σάκχαρα, αλλά τα παιδιά σου μεγαλώνοντας δεν μπορείς να τα κλείσεις σε μια γυάλα. Προσωπικά είμαι υπέρ του ποιοτικού σπιτικά μαγειρεμένου φαγητού, όμως έχοντας πάντα στο μυαλό μου το “παν μέτρον άριστον”. Το παιδί σου κάποια στιγμή θα φάει και πίτσα και αλλαντικά και σουβλάκια και θα πιει και αναψυκτικό και έτοιμο χυμό. Κάποιες φορές στερώντας του τα πάντα το κάνουμε πιο αντιδραστικό και με περισσότερη όρεξη να αποζητά τροφές χαμηλής διατροφικής αξίας.

Τελικά το να φάει το παιδί όλο του το φαγητό αποτελούσε και σε πολλές περιπτώσεις ακόμα αποτελεί το μείζον ζήτημα που απασχολεί από τη γέννηση του παιδιού την Ελληνίδα μάνα. Είναι λάθος να εστιάζουμε στην ποσότητα του φαγητού και αντίθετα θα πρέπει να δίνουμε βάρος στην εκπαίδευση του παιδιού μας σχετικά με το να μάθει πώς να τρώει μόνο του και επιλέγοντας κατά βάση υγιεινές τροφές.

Νομίζω τα είπα όλα: Ναι στον θηλασμό, ναι στην υγιεινή διατροφή, όχι στις ψυχώσεις και όχι στην καταπίεση του εαυτού μας και κυρίως των παιδιών μας.

Να έχετε μια όμορφη Κυριακή! 🙂

 

*Διόρθωση: ο σωστός όρος είναι ορθορεξία.

6 Comment

  1. Μαρία Λογαρίδη says: Reply

    Πες τα χρυσόστομη!! Κι εγώ μαζί σου!! Σταμάτησα να πολυδιαβάζω τις συμβουλές στα μαμαδογκουπ γιατί μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι!! Ήθελα να’ξερα, άλλη δουλειά δεν έχουν να κάνουν??

    1. Eleni says: Reply

      Γεια σου Μαρία! Η αλήθεια είναι ότι όπου υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν και υπερβολές. Όμως να αναφέρω ξανά ότι μέσα από τις συζητήσεις σε αυτές τις ομάδες, πολλές φορές προκύπτουν και θετικά στοιχεία.

  2. manamiteramama says: Reply

    Η τελειότητα δεν υπάρχει αλλά μην βάζουμε στο ίδιο σακί τη μαμά που ακολουθεί τοιν ΠΟΥ για να θηλάσει το παιδί της όπως πρέπει, από τη μαμά που για τη δική της βολή ακούει τον τάδε παιδίατρο που προτείνει το τάδε σκονόγαλο γιατί μετά τον 6ο μήνα το γάλα γίνεται νερό.

    Όσο για την υγιή μαμά που χρειάζεται το μωρό, φυσικά και δεν είμαι υπέρ του να καταπιέζεται η μαμά ή να σκάει από στεναχώρια για να θηλάσει… είναι γνωστό όμως πως ο θηλασμός μειώνει τα σημάδια κατάθλιψης.. όπως είναι γνωστό πλέον πως για να θηλάσεις με ηρεμία, σημαντικό ρόλο παίζει να έχεις ενημερωθεί πριν ακόμα γεννήσεις και να μην τα περιμένεις όλα έτοιμα.

    Δεν ξέρω αν γνωρίζεις μαμά που έβαλε σε κίνδυνο το παιδί της για να γεννήσει όπως επιθυμεί εκείνη και η φύση…εγώ τόσα χρόνια, δεν έχω γνωρίσει κάποια. ίσα ίσα, ξέρω μαμάδες τρομοκρατημένες από γιατρούς που επιλέγουν την καισαρική γιατί ο γιατρούλης τους φρόντισε να τις κατευθύνει εκεί.

    Ένα παιδί αποθηλάζει μόνο του σε νηπιακή ηλικία.. το βρέφος δε μπορεί να αποθηλάσει μόνο του. κακές πρακτικές και λάθος κινήσεις έχουν τέτοιο αποτέλεσμα σε βρεφική ηλικία, άρα καλά κάνει η μαμά και προσπαθεί για επαναγαλακτισμό και δε το βάζει κάτω. Στο κάτω κάτω, αν μετά τον αποθηλασμό το βρέφος συνεχίζει να πίνει γάλα, γιατί να πίνει αγελαδινό και όχι μητρικό;;; υπάρχουν έρευνες να λένε πως είναι καλύτερο;

    Εξιδεικευμένες τροφές.. ναι, για εμάς που δεν έχουμε αλλεργικά παιδιά, φφαίνονται όλα τόσο ξένα.. για ρώτα και αυτές που παλεύουν με τις αλλεργίες.. για ρώτα αυτές με παχύσαρκα παιδιά αλλά και εκείνες που προσπαθούν για το καλύτερο και δε δίνουν σαβούρες με δική τους πρωτοβουλία.

    Σαφως και το παιδί θα φάει και το γλυκό του, αλλά όσο πιο πολύ μπορούμε να το αποφύγουμε, καλό είναι.. θα μεγαλώσει και δε θα το ελέγχουμε πια.. όσο έχουμε τον έλεγχο της τροφής του, καλό είναι να του δίνουμε αγνό φαγητό.

    Σε γυάλα δε μπορείς να το κλείσεις, αλλά καλό είναι να μην το εκθέτεις ο ίδιος σε κινδύνους..

    Αν γελάνε τόσο πολύ τα δικά σου χείλη σε αυτές τις ομάδες, καλό θα είναι να ψάχνεσαι αλλιώς και να μην ποστάρεις η ίδια ερωτήσεις.

    1. Eleni says: Reply

      Ευχαριστώ για το σχόλιο σου, όμως δεν θεωρώ ότι επί της ουσίας διαφωνούμε. Νομίζω ότι προσθέτεις πράγματα στα οποία δεν αναφέρθηκα ούτε υπονόησα. Εγώ μίλησα για ψυχώσεις και υπερβολές που βλέπω σε πολλές μαμαδο-ομάδες. Τώρα το κατά πόσο μπορεί κανείς να γελά, να κρίνει, να συμμετέχει ή να ψάχνεται νομίζω είναι προσωπική υπόθεση του καθενός. 🙂 Να έχεις μια όμορφη μέρα!

  3. George says: Reply

    γεια σε όλες τις μανούλες!
    αυτό το άρθρο μου άρεσε πολύ γιατί κι εγώ όπου δω υστερίες όσον αφορά το μεγάλωμα των παιδιών φεύγω τρέχοντας και δυστυχώς επειδή όπως πολύ σωστά λες μας έχουν πασάρει τόσα “πρέπει” όσον αφορά τη μητρότητα είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν φωνές όπως η δική σου που να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους.
    διότι είναι αντικειμενική αλήθεια ότι ο θηλασμός είναι ό,τι καλύτερο για τα βρέφη αλλά το ότι όποια δε θηλάζει είτε γιατί δε μπορεί είτε γιατί δε γουστάρει είναι κακή μαμά είναι εντελώς υποκειμενικό και άδικο. Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τα μαχαίρια και ας φτάσουμε στο σημείο να σεβόμαστε η μια τις επιλογές της άλλης διότι είμαστε όλες διαφορετικές, με διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικά παιδιά και διαφορετικές συνθήκες ζωής.

    1. Eleni says: Reply

      Συμφωνώ απόλυτα στο ότι όλες είμαστε διαφορετικές. Τα είπες όλα! 🙂

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!