Πόλεμος και Ειρήνη

picasso-peace

Χθες ο Αλέξανδρος δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την παρέλαση. Στην αρχή κούνησε λίγο το σημαιάκι, μετά το βαρέθηκε. Βέβαια εκεί που είχαμε σταθεί είχε δίπλα παιδική χαρά και προτίμησε τις κούνιες. Το πιο ενοχλητικό ήταν κάτι άλλες μαμάδες παραδίπλα που μάλωναν ποιας το παιδί θα πάει πιο μπροστά για να βλέπει καλύτερα! Μα είναι δυνατόν να μαλώνουν για απόσταση εκατοστού; Τελικά φύγαμε έχοντας κατανοήσει απόλυτα ότι είμαστε μικροί για παρελάσεις και φανφάρες. Εμείς ακόμα δεν ξέρουμε τι σημαίνει πόλεμος, ειρήνη, ελευθερία. Για εμάς ο κόσμος όλος είναι ακόμα η αγάπη της μαμάς και του μπαμπά.

Στο παιδικό μυαλό η παρέλαση είναι ένα παιχνίδι. Για τις μικρές ηλικίες μάλλον είναι και τελείως αδιάφορες αφού υπάρχουν και διασκεδαστικότερα παιχνίδια. Ναι, είμαστε μικροί για παρελάσεις γιατί ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε το μίσος. Δεν ξέρουμε καν τι σημαίνει.  Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς είναι δυνατόν άνθρωπος να σκοτώνει άνθρωπο. Είναι τρέλα αν το καλοσκεφτείς.

Τ΄όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη. 
Τ΄όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ΄τα δέντρα, είναι η ειρήνη.

….

[Γιάννης Ρίτσος, Ειρήνη]

Τα παιδιά που έστειλαν οι Γερμανοί να πολεμήσουν στην Ελλάδα ήταν κυρίως έφηβοι. Η αφρόκρεμα του Τρίτου Ράιχ ήταν καλά εκπαιδευμένη στο μίσος και στην απανθρωπιά. Γαλουχημένη από την αθώα παιδική ηλικία να θεωρεί τον εαυτό της ανώτερο. Παραπλανημένη μέχρι θανάτου να θεωρεί ότι πολεμά για ένα ανώτερο σκοπό, για ανώτερα ιδανικά. Πριν μερικά χρόνια είχε βγει μια πολύ καλή ταινία για το πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει μια ομάδα σε φασιστικές ιδέες, το Die Welle (Το κύμα). Την προτείνω ανεπιφύλακτα.

Όταν μπολιάζεις τις καρδιές με μίσος, όταν φτάνεις να θεωρείς τον εαυτό σου καλύτερο, ανώτερο από τους άλλους, όταν μπορείς και σκοτώνεις λησμονάς το θαύμα της ζωής, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όλη την καλοσύνη που, ίσως, να έκρυβε για σένα ο κόσμος όταν ήσουν παιδί. Ο πόλεμος αποκτηνώνει τον άνθρωπο. Άραγε κατά πόσο υπάρχουν καλοί και κακοί στον πόλεμο, αφού και οι καλοί στο τέλος καταλήγουν να υιοθετούν τα μέσα και τις πρακτικές των “κακών”;

Είναι αναμφίβολο ότι την ιστορία τη γράφουν οι νικητές, ότι τα εγκλήματα του Γ Ράιχ είναι επαίσχυντα και όνειδος για την ανθρωπότητα κι ότι αυτοί που έζησαν τον πόλεμο έδωσαν την ευχή στις επόμενες γενιές να μην ξαναζήσουν ποτέ κάτι παρόμοιο. Παρόλα αυτά, πολλοί πόλεμοι ακολούθησαν από τότε. Η σφαγή αθώων δεν έχει σταματήσει. Η πείνα και ο πόνος των μικρών παιδιών δεν έχει εξαφανιστεί. Ο φασισμός και ο ρατσισμός συνεχίζουν να ανθούν σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Τι γίνεται; Καταλαβαίνουμε τι γίνεται; Ο πόλεμος δεν έχει σταματήσει! Το χειρότερο είναι ότι ο πόλεμος δεν γίνεται μόνο με όπλα και με άρματα μάχης αλλά γίνεται και με χρέη και με απειλές και με πολλά άλλα ανήθικα μέσα.

Υπάρχουν πιο ειδικοί από μένα να σας μιλήσουν για τα αίτια του “πολέμου”. Εγώ θα κλείσω με Ξυλούρη. Άραγε είναι παραμύθι αυτό που ελπίζω για το παιδί μου και για όλους μας;

Κόκκινη κλωστή δεμένη

Κόκκινη κλωστή δεμένη
στην ειρήνη μπερδεμένη
Δώσε κλώτσο να γυρίσει
παραμύθι ν’ αρχινήσει

Η αγάπη κι η ομόνοια,
κάτω σπάθες και κανόνια,
κατεβήκανε μια μέρα
στο Λιτόχωρο πιο πέρα

Παραμύθι,παραμύθι
το κουκί και το ρεβίθι,
βοήθησε κι εσύ να γένει
όλη η γης αγαπημένη

Αθηναίοι και Μανιάτες
αγκαλιά στήθια και πλάτες,
βρε κάνουν έρωτα σαν πρώτα
στην Πεντέλη,στον Ευρώτα

Ο παππούς δουλειά στ’αμπέλι,
ρώγες,ήλιος,κοκκινέλι,
στο κοπέλι αλληθωρίζει
και τον χάρο φοβερίζει

Παραμύθι,παραμύθι
το κουκί και το ρεβίθι,
βοήθησε κι εσύ να γένει
όλη η γης αγαπημένη

Στίχοι:  Γιώργος Ζερβουλάκος
Μουσική:  Σταύρος Ξαρχάκος

 

8 Comment

  1. Υπέροχη ανάρτηση…Απλά υπέροχη! Χαίρομαι που κατεβήκατε στην παρέλαση κι όμως τον άφησες να παίξει στην παιδική χαρά…Η δική του προτεραιότητα ήταν πιο σημαντική για εσάς…Τι ωραία!!!Μπράβο…με συγκίνησες με το τραγούδι, το ποίημα.Εχεις δίκιο, καληνύχτα Ειρήνη…

    1. Belz says: Reply

      Κατερίνα ευχαριστώ κι οι δικές σου αναρτήσεις με γεμίζουν έμπνευση.

  2. marron says: Reply

    “ο πόλεμος …γίνεται και με χρέη και με απειλές και με άλλα ανήθικα μέσα μέσα…” πρέπει να το πούμε στα παιδιά αφού οι ίδιοι το χωνέψουμε. ‘Ομορφη ανάρτηση και με προεκτάσεις. Καλό σου βράδυ!

    1. Belz says: Reply

      Marron, ευχαριστώ. Ζούμε σε δύσκολους καιρούς και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πολλά πράγματα για να σταματήσουμε να είμαστε παθητικοί αποδέκτες και να ενεργήσουμε.

  3. Yiota says: Reply

    Επιτέλους αξιώθηκα να διαβάσω αυτήν την ΥΠΕΡΟΧΗ ανάρτηση. Τα είπες πολύ ωραία . Καλή σου μέρα……

    1. Belz says: Reply

      Γιώτα, διάβασα κι εγώ τη δική σου για τον Ηλιάκη. Σου το έγραψα ότι κι εσύ με συγκίνησες πολύ.

  4. Έγραψες πολύ όμορφα και σωστά..
    Καλημέρα, καλό μήνα!

    1. Belz says: Reply

      Βέρα μου, με λίγη καθυστέρηση Καλό μήνα να έχουμε! Ευχαριστώ!

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!