Πώς έγινα πατέρας μέρος πρώτο…. By Dad

you-are-going-to-be-a-father-150x150

Είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς το συναίσθημα που νιώθεις από την πρώτη ανακοίνωση του “θα γίνεις πατέρας” μέχρι και την στιγμή εκείνη που κρατάς για πρώτη φορά στα χέρια σου το νεογέννητο παιδί σου. Γενικά είναι μια μετάβαση από διάφορα στάδια η οποία απλά δεν περιγράφεται. Σε γενικές γραμμές όμως τα στάδια είναι τα εξής.

 

1. Το πρώτο ΣΟΚ.

Το σοκ δεν το έβαλα κατά λάθος με κεφαλαία, το έγραψα έτσι γιατί είναι μεγάλο. Όχι βέβαια την πρώτη εκείνη στιγμή που θα το μάθεις αλλά λίγο αργότερα που θα το συνειδητοποιήσεις. Τότε είναι που σου περνάνε από το μυαλό χιλιάδες σκέψεις από το πως θα είναι να είσαι πατέρας μέχρι και το τώρα τι κάνω. Όσο έτοιμος και να είναι κανείς οι ώρες που θα αναζητήσει πληροφορίες στο διαδίκτυο είναι αμέτρητες. Και φυσικά μπαίνουν στο παιχνίδι και τα συγγενικά πρόσωπα. Ο κάθε διαθέσιμος συγγενής ο οποίος έχει την παραμικρή πληροφορία για το θέμα θα γίνει δέκτης αμέτρητων ερωτήσεων που θα τον κάνουν να νιώθει όπως οι τριακόσιοι του Λεωνίδα απέναντι στα βέλη των Περσών. Σε παρόμοια άρθρα στο διαδίκτυο θα δείτε να σας συνιστούν ψυχραιμία. Εγώ δεν θα κάνω κάτι τέτοιο γιατί πολύ απλά δεν έχει νόημα. Το άγχος από εδώ και πέρα ήρθε για να μείνει. Μία μόνο συμβουλή μπορώ να σας δώσω. Μην πιστεύετε ότι διαβάζετε στο διαδίκτυο και αν νομίζετε ότι ο/η γυναικολόγος της γυναίκας σας δεν σας τα λέει καλά επισκεφτείτε και άλλον.

 

2. Οι πρώτοι τρεις μήνες.

Σε αυτό το στάδιο θα νομίζετε ότι η γυναίκα σας μεταμορφώθηκε ξαφνικά σε κάποιο είδος εύθραυστου αντικειμένου π.χ. μπιμπελό, κρυστάλλινο διακοσμητικό ή κάτι παρόμοιο. Η αλήθεια είναι ότι φταίνε και οι γιατροί λίγο σε αυτό γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν ότι η συμβουλή που δίνουν στη γυναίκα “μην σηκώνεις βάρη” ακούγεται στα αυτιά μας σαν “δεν πρέπει να σηκώνει ούτε ένα πακέτο χαρτομάντιλα”. Εκεί απλά θα πρέπει να κατανοήσει κανείς ότι δεν είναι τόσο άσχημη η κατάσταση και ότι η γυναίκα δεν χρειάζεται να μείνει στο κρεββάτι αν δεν το ζητήσει επιτακτικά ο/η γιατρός. Τέλος σε αυτήν την περίοδο γεννιέται και το μεγαλύτερο ερώτημα που πολλοί ίσως να ντρέπονται να ρωτήσουν. Η απάντηση είναι απλή, το σεξ επιτρέπεται εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές. Το φυσιολογικό είναι να νιώθει κανείς σχετικά άβολα με την ιδέα αλλά δεν υπάρχει πραγματικά λόγος να το στερηθεί κανείς. Ειδικά σε αυτήν την περίοδο η λίμπιντο της γυναίκας φτάνει στο ναδίρ και δεν πρέπει να την πιέζουμε στο να κάνει σεξ αλλά αν θέλει σίγουρα δεν πρέπει να της το στερούμε. Ακόμα βέβαια και αν νιώθετε άβολα το πρώτο διάστημα η στέρηση θα σας βοηθήσει να πάρετε την “σωστή” απόφαση. Κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου έχουμε και την πρώτη σειρά εξετάσεων. Εδώ έχω να σας κάνω μια αποκάλυψη. Όσο και να περιμένετε έξω από το αιματολογικό εργαστήρια οι εξετάσεις δεν πρόκειται να βγουν γρηγορότερα.

 

Η συνέχεια στο δεύτερο μέρος

 

1 Comment

  1. […] […]

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!