Τι θα ψηφίσω;

 

Οι εκλογές μας έφτασαν, 

εμπρός βήμα ταχύ

να τις προϋπαντήσουμε

παιδιά στην εξοχή!

Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ θα πάω στην εξοχή γιατί ψηφίζω στα Σφακιά. Ο πατέρας μου έχει μεταφέρει τα χαρτιά όλης της οικογένειας στο χωριό και ψηφίζουμε στο παλιό του σχολείο. Έτσι, η μέρα των εκλογών δεν κρίνει μόνο το μέλλον της χώρας αλλά αποτελεί ταυτόχρονα ημέρα συνάντησης ξεχασμένων συγγενών και συγχωριανών που έχουμε καιρό να δούμε ή βλέπουμε μόνο σε γάμους, βαφτίσια και … μνημόσυνα.

Φαντάζομαι ότι η Κυριακή θα είναι μια ωραία ημέρα του Μαγιού και τίποτα δεν θα προμηνύει ότι αυτές οι εκλογές κρίνουν (ή τουλάχιστον αυτοί που ακόμα ελπίζουν νομίζουν ότι κρίνουν) πολλά. Για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας ο δικομματισμός είναι τελείως out of fashion και προβλέπεται να μην φορεθεί καθόλου το καλοκαίρι. Το γεγονός αυτό αποτελεί μεγάλο πλήγμα γι’ αυτούς που ψήφιζαν εδώ και χρόνια τα δύο μεγάλα κόμματα. Είναι ξαφνικά σαν η ομάδα σου να πέφτει τρίτη εθνική, να τη γιουχάρουν από παντού και εσύ να μην μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να υποστηρίζει ομάδα με άλλο χρώμα. Αν δεν είναι αυτό πολιτισμικό σοκ, τότε τι είναι;

Οι ψηφοφόροι έρχονται αντιμέτωποι με μια λαίλαπα πληροφοριών (χρησιμοποιώ δημοσιογραφική ξύλινη γλώσσα) και με το χέρι στην καρδιά πάνε να πουν κι αυτοί επιτέλους τη γνώμη τους (αφού έφαγαν πολύ ξύλο τον τελευταίο χρόνο, διαδηλώνοντας). Ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά στα είδη των ψηφοφόρων:

α) οι αδιόρθωτοι: θα ψηφίσουν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ότι κι αν γίνει: σεισμός 7 ρίχτερ, πλημμύρες, τσουνάμι ή ακόμα και η Δευτέρα Παρουσία. Βασικά, στοχεύουν στο ότι η Δευτέρα Παρουσία αποκλείεται να πέσει στις εκλογές, γιατί πάντα πέφτουν Κυριακή ενώ η Δευτέρα Παρουσία, το λέει και το όνομα της, θα πέσει σίγουρα Δευτέρα.

β) οι αναποφάσιστοι: θα ψήφιζαν λίγο απ’ όλα αν μπορούσαν αλλά δυστυχώς οι εκλογές δεν μοιάζουν με το πατροπαράδοτο σουβλάκι: “Μια απ’ όλα, παρακαλώ, με μπόλικο κρεμμύδι!”

γ) οι κουκουέδες: ψηφίζουν πάντα ΚΚΕ, γιατί ως γνωστόν “Τον άνθρωπο μπορείς να τον βγάλεις από το ΚΚΕ, αλλά το ΚΚΕ δεν μπορείς να το βγάλεις από τον άνθρωπο”. Τα ιδεολογικά παιδιά του Μαρξ θεωρούν ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν εντός των υπαρχουσών συνθηκών, οπότε αναγκαστικά πρέπει να αλλάξουν οι συνθήκες κι όχι αυτά.

δ) οι μυώδεις ανεγκέφαλοι ή αυτοί με το χιτλερικό μουστάκι: νέα μοδάτη κι απίστευτη τρέντυ τάση της σεζόν. Τίθεται ως αντιδραστική πρόταση απ’ αυτούς που δεν βρίσκουν τίποτα καλύτερο να ψηφίσουν. Συνήθως τους αναγνωρίζεις από τα υπερβολικά μυώδη κορμιά που ψάχνουν να βρουν κάποιον να δείρουν ή που σκέφτονται πριν σου απαντήσουν πόσο κάνει 1 + 1 (απαντώντας 3;) ή τους διακρίνεις ευκολότερα από το ναζιστικό χαιρετισμό που κάνουν μεταξύ τους.

ε) οι νεοφιλελευθεροι: Διασπασμένοι σε τρία κόμματα (ή και περισσότερα κρυφο-νεοφιλελευθερα) πασχίζουν να μας πείσουν ότι ο νεοφιλελευθερισμός φέρνει ανάπτυξη, εξυγιαίνει τα δημοσιονομικά της χώρας και μετατρέπει το κράτος σε όαση ευημερίας για όλους τους πολίτες.

στ) οι συριζαίοι: οι εναλλακτικοί αριστεροί με φιλοευρωπαϊκά αισθήματα. Ο τρέντυ Αλέξης, παρουσιάζεται ως το νέο πρόσωπο ενάντια στην κρίση. Στηρίζουν την εκλογή τους στη πανάρχαια μέθοδο της εις άτοπον απαγωγής.

ζ) τα μικρά κόμματα: Τα μικρά κόμματα είναι ακόμα μικρά, άβγαλτα και άφθαρτα και μόνο αν τα ψηφίσει κάποιος θα μεγαλώσουν. Κρυφές πληροφορίες λένε ότι πίνουν το γάλα τους κάθε βράδυ μονορούφι (αυτό που μεγαλώνει, μεγαλώνει, γερά παιδιάααα) για να μεγαλώσουν πιο γρήγορα.

Τώρα φαντάζομαι περιμένετε να μάθετε τι θα ψηφίσω εγώ. Σίγουρα δεν θα απέχω ούτε θα ψηφίσω άκυρο ή λευκό. Όταν θα βρίσκομαι στο μαύρο παραβάν, θα προσπαθήσω να κάνω ένα ιδεολογικό στριπτίζ. Θα απεκδυθώ των προκαταλήψεων και θα ψηφίσω κατά συνείδηση. Θα γίνω λοιπόν ψηφοφόρος κατά συνείδηση, κι αν η συνείδηση μου αποδειχθεί λάθος, με βλέπω να κατεβάζω κόμμα στις επόμενες εκλογές.

1 Comment

  1. EAZy says: Reply

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!