Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο

Εγώ το 1988.

Στις 11 Σεπτέμβρη για κάποια παιδιά θα χτυπήσει το κουδούνι. Θα πρέπει να μπουν στις τάξεις τους, να καθίσουν στα θρανία τους, να γνωρίσουν καινούργιους φίλους και να ξανασμίξουν με τους παλιούς. Λίγο πριν ξεκινήσει επίσημα η σχολική χρονιά θυμάμαι την αγωνία και την προετοιμασία για την επόμενη τάξη που ένιωθα σαν μαθήτρια. Θυμάμαι τη χαρά και την προσμονή μέχρι να αγοράσουμε καινούργια σχολικά, τσάντες, τετράδια, μολύβια! Το αγαπούσα το σχολείο μου. Ιδιαίτερα το δημοτικό το θυμάμαι με ξεχωριστή αγάπη και συγκίνηση.

Τα παιδιά που ξεκίνησαν το δημοτικό τη δεκαετία του 1980, θα θυμούνται ίσως τα πρώτα μας βιβλία. Ο ΟΕΔΒ (Όταν Έχω Διάβασμα Bαριέμαι) με σήμα την κουκουβάγια δυστυχώς δεν υπάρχει πια. Πάνω στην αποθήκη του πατρικού μου σπιτιού υπάρχουν στοίβες βιβλία από όλα μου τα σχολικά χρόνια. Δεν μου έκανε καρδιά να τα πετάξω. Δεν μπορούσα να πετάξω τα βιβλία που κουβαλούσα μαζί μου για μια ολόκληρη σχολική χρονιά ακόμα κι αν κάποιο από αυτά με είχε παιδέψει κι έλεγα ότι δεν ήθελα να το ξαναδώ στα μάτια μου. Το πέταγμα ενός βιβλίου ή την καταστροφή του τη θεωρούσα και τη θεωρώ ιεροσυλία. Ώσπου η αποθηκούλα γέμισε με τα βιβλία κι η μητέρα μου συνεχώς φωνάζει “τώρα που παντρευτήκατε τι θα τα κάνω τόσα βιβλία;”. Χθες ήμουν αποφασισμένη να ψάξω και να βρω τα παλιά μου βιβλία. Τελικά δεν τα κατάφερα γιατί ο μπέμπης είχε πάθει μαμαμίαση, αλλά κάποια στιγμή θα τα ψάξω και θα τα μοιραστώ μαζί σας.

 

Φέτος έχω μια άλλη αγωνία. Την Πέμπτη για πρώτη φορά θα αποχωριστώ το παιδί μου επειδή θα πάει στο βρεφονηπιακό σταθμό. Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει και του μιλάω για τη δασκάλα του, για το τι πρέπει να κάνει… Ανησυχώ για το πώς θα αντιδράσει σ’ αυτό το νέο περιβάλλον γιατί ως τώρα ήταν αυτοκόλλητος με τη γιαγιά του. Όμως πιστεύω ότι θα προσαρμοστεί γρήγορα και θα του αρέσει ή μάλλον καλύτερα αυτό ελπίζω. Η υπεύθυνη του σταθμού χαρακτηριστικά μου είπε ότι το πρόβλημα είναι να προσαρμοστούμε εμείς οι γονείς κι όχι τα παιδιά. Έχει δίκιο. Φαντάσου να πάει και φαντάρος πώς θα νιώθω. Αχ αχ…

Δεν μένει παρά να ευχηθώ καλή σχολική χρονιά σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς και φυσικά καλή δύναμη σε όλους μας!

6 Comment

  1. Thanos says: Reply

    Πραγματικά διαβάζοντας το topic σου κατάλαβα το πόσο έχει αλλάξει το σχολείο σήμερα!Επισης κατάλαβα ότι έχω μεγάλωσει και ότι λογικό είναι να με ακούσουν παιδια του σημερινού σχολείου και να πουν….”τι λέει ο μπάρμπας!!!”
    Ποτέ δε θα ξεχάσω τη μητέρα μου να περιμένει μέχρι να τελειώσει η πρωινη προσευχή και να πάμε στη τάξη. Ποτέ δε θα ξεχάσω εκείνα τα μαρτυρικά απογεύματα που πέρναμε βαθμούς τριμήνου….! Ποτέ δεν θα ξεχάσω τις αναπάντεχες ευχάριστες εκπλήξεις των εκδρομών-περιπάτων!

    1. Belz says: Reply

      Θάνο βλέπω ότι κι εσύ συγκινήθηκες! Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τα αλλάζεις με τίποτα;

  2. Thanos says: Reply

    “Δάσκαλε θυμίσου, τη παιδική ζωή σου, που ήθελες κι εσυ….να πάτε εκδρομή !

    1. Belz says: Reply

      “Τα κορίτσια στη Βουλή, τα αγόρια φυλακή!”

  3. mariax says: Reply

    Και μεις θα παμε φετος πρωτη και νομιζω οτι εγω πιο πολυ αγχος απο κεινον.

    1. Belz says: Reply

      Καλημέρα Μαρία! Λογικό. Μέσα από τα παιδιά μας καθόμαστε ξανά στα θρανία! Καλή αρχή! Με μαμά μαθηματικό δεν θα έχει πρόβλημα!

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!