• αναμνήσεις
  • Διαδικτυακές βόλτες

    Young woman walking through a field of yellow flowers

    Έλα, ήταν ωραία πέρισυ. Η αλήθεια είναι ότι στενοχωριέμαι που φέτος δεν θα μπορέσω να ταξιδέψω για να είμαι στις γειτονιές με τον πολλά υποσχόμενο τίτλο “μεγαλώνοντας (σ)το αύριο” και το ενδιαφέρον πρόγραμμα. Όλα τα καλύτερα χάνω. Και το Μάιο έχουμε συνέλευση οι μεταφραστές και ούτε εκεί θα πάω. Όμως αρχές Σεπτέμβρη περιμένω κάτι που […]

  • αναμνήσεις
  • Θα σε γυμνάσω!

    bike slide

    Τα Χανιά είναι υπέροχη πόλη. Όσοι την έχετε επισκεφτεί σίγουρα θα ξέρετε για ποιο πράγμα μιλάω. Χθες αποφασίσαμε να κάνουμε βόλτα με τον μικρό κι αντί στο καρότσι να τον καθίσουμε στο ποδηλατάκι του. Θέλω να σημειώσω ότι ΔΕΝ πήραμε το καρότσι πράγμα που μας έγινε μάθημα και θα δείτε σε λίγο γιατί. “Μα, θα […]

  • αναμνήσεις
  • Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο

    Στις 11 Σεπτέμβρη για κάποια παιδιά θα χτυπήσει το κουδούνι. Θα πρέπει να μπουν στις τάξεις τους, να καθίσουν στα θρανία τους, να γνωρίσουν καινούργιους φίλους και να ξανασμίξουν με τους παλιούς. Λίγο πριν ξεκινήσει επίσημα η σχολική χρονιά θυμάμαι την αγωνία και την προετοιμασία για την επόμενη τάξη που ένιωθα σαν μαθήτρια. Θυμάμαι τη χαρά […]

  • αναμνήσεις
  • Η πρώτη γιορτή

    Alex-looking-out-the-window

    Ο ένας παππούς του Αλέξανδρου είναι Σφακιανός και ο άλλος Ικαριώτης. Παθιασμένο και ζεστό αίμα κι από τις δυο πλευρές. Σήμερα ο Ικαριώτης παππούς έχει την τιμητική του. Γιορτάζει αυτός και ο εγγονός του. Σαν “μοντέρνοι” γονείς λοιπόν, ακολουθήσαμε την παράδοση και δώσαμε το όνομα του πεθερού μου στον πρωτότοκο μας. Αν κάτι μας δένει […]

  • αναμνήσεις
  • Πώς γνώρισα τον άντρα μου

    Us-150x150

    Ήταν Παρασκευή ή Σάββατο, Γενάρης του 2008. Αν και χειμώνας με τσουχτερό κρύο, ο κόσμος έβγαινε. Είχαμε κανονίσει με φίλες έξοδο για φαγητό και μετά είπαμε να πάμε για ένα ποτάκι. Δεν ήξερα ότι εκεί με περίμενε ο άντρας της ζωής μου. Εκείνο το βράδυ θα άλλαζε τη ζωή μου όμως δεν είχα ιδέα, κανένα ιδιαίτερο προαίσθημα, […]

  • αναμνήσεις
  • Αντονέλα

    Η Αντονέλα είναι όμορφη και καλή. Δεν ξέρω αν είναι αριστοκρατικής καταγωγής. Υποθέτω ότι οι γονείς της πρέπει να ανήκαν στην εργατική τάξη γιατί δεν μένει ακριβώς στα σαλόνια σαν πριγκιπέσα. Μένει στην αυλή του απέναντι ακατοίκητου σπιτιού. Στην αρχή μας φοβόταν και μας γάβγιζε. Τώρα κάνει χαρές όποτε μας βλέπει. Ο μικρός τρελαίνεται για την […]

  • αναμνήσεις
  • Πασχαλινά

    Παλιά το Πάσχα θυμάμαι είχε άλλη χάρη. Τα σχολεία έκλειναν για δύο βδομάδες και αυτό σήμαινε φουλ παιχνίδι και άραγμα! Οι μέρες τότε κυλούσαν πολύ αργά, όχι όπως σήμερα που οι 24 ώρες δεν με φτάνουν. Το μόνο αρνητικό το Πάσχα ήταν ότι τελείωνε και μετά άρχιζαν πάλι τα σχολεία με διαγωνίσματα και επαναληπτικά τεστ. Κι […]

  • αναμνήσεις
  • Ο κουβάς και πώς κλειδώθηκα απ’ έξω

    Αν κάποιοι μιλούν για μισογεμάτα και μισοάδεια ποτήρια, ο γιος μου τρελαίνεται εξίσου για μισοάδειους και μισογεμάτους κουβάδες, σφουγγαρίσματος κατά προτίμηση. Το σίγουρο είναι ότι όταν ξεκινάς να σφουγγαρίσεις, που λόγω εργασίας μπορεί να θεωρηθεί πολυτέλεια, δεν περιμένεις να κλειδωθείς κι απ’ έξω. Ο γιος μου τρελαίνεται για το νερό. Μάλιστα “νεό” ήταν από τις […]

  • αναμνήσεις
  • Η Παριζιάνα

    Τον Δεκέμβρη πήγαμε Παρίσι! Oh la la, c’ était magnifique! Όλα ήταν καταπληκτικά, εκτός από τον καιρό και το μετρό. Ο μπέμπης ήταν 13 μηνών και φυσικά τον πήραμε μαζί. Δεν ξέραμε, δεν ρωτάγαμε; Αντίθετα το θεωρήσαμε μια πολύ καλή περιπέτεια και ξεκινήσαμε το ταξίδι! Όταν έχεις ένα μωρό μαζί, είναι φυσικό οι προτεραιότητες να αλλάζουν. Βέβαια παρόλα αυτά καταφέραμε […]

  • αναμνήσεις
  • Iστορία μιας γέννας

    Νέα μόδα λοιπόν, να βγάζουμε τα σώψυχα μας στο ιντερνέτι και όποιος θέλει να τα διαβάζει. Τι νέα δηλαδή, υπάρχει εδώ και μερικά χρόνια, όμως πότε ακολούθησα τη μόδα εγκαίρως; Πάντα μου παίρνει μερικά χρονάκια. Αυτή την ανοιξιάτικη μέρα λοιπόν διάλεξα για να μιλήσω για το “Πώς έγινα μάνα”.  Ήταν Πέμπτη θυμάμαι και ο γιατρός με είχε […]