Caveman

Τα αντίθετα έλκονται λέει η παροιμία. Έτσι κι εγώ άσκησα όλη μου τη γοητεία για να ελκύσω τον άντρα μου και η μοίρα τα κανόνισε έτσι ώστε να εισέλθουμε εις γάμου κοινωνία. Μετά από τέσσερα χρόνια συμβίωσης μπορώ να πω ότι οι άντρες μπορεί να γίνουν εξαιρετικά τρυφερά και ευαίσθητα πλάσματα όμως παραμένουν πάντα απίστευτα ακατάστατα όντα.

Πριν κάποια χρόνια παρακολούθησα την παράσταση Defending the Caveman του Rob Becker που βασίζεται σ’ ένα απλό κι ίσως αληθινό συλλογισμό: ότι όλες οι παρεξηγήσεις μεταξύ των δύο φύλων οφείλονται στο ότι οι άντρες από τα προϊστορικά χρόνια δρουν ως κυνηγοί ενώ οι γυναίκες ως συλλέκτριες. Όσο δύσκολο κι αν είναι να φανταστώ τον άντρα μου να κυνηγά ένα τεράστιο Μαμούθ ή εμένα να βγαίνω με τις προϊστορικές φιλενάδες μου για να μαζέψουμε όμορφα λουλουδάκια και καρπούς, το σίγουρο είναι ότι η εποχή των σπηλαίων έχει αφήσει κάποιους κρυφούς κώδικες στα γονίδια μας.

Μετά από χρόνια παρατήρησης, έχοντας ζήσει με ένα πατέρα, ένα αδελφό, ένα σύζυγο και ένα γιο (εντάξει αυτός δεν πιάνεται ακόμα) μπορώ να πω ότι οι άντρες ιεραρχούν διαφορετικά τις ανάγκες τους. Μπορεί να παρουσιάσουν προσωρινή εκούσια κώφωση και τύφλωση όταν αναφερθεί εντελώς τυχαία η λέξη “συμμάζεμα”, “πιάτα”, “πλυντήριο”. Το αντίδοτο βρίσκεται στην εκφώνηση των λέξεων “ποδόσφαιρο”, “φαγητό”, “σεξ”. Σας συμβουλεύω να χρησιμοποιείτε σε ζευγάρια τις λέξεις επιλέγοντας μία λέξη από κάθε κατηγορία τη φορά. Για παράδειγμα:  “Πότε θες να συμμαζέψουμε το γραφείο; Πριν το φαγητό είναι καλά;” ή “Ωραίος καιρός για να πλύνουμε τα πιάτα και μετά να κάνουμε σεξ!”. Έτσι είναι σίγουρο ότι θα τραβήξετε την προσοχή του και θα έχετε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Παρόλα αυτά, οι άντρες μπορούν και επιδεικνύουν αξιοσημείωτη ικανότητα στις επισκευές, το βάψιμο, το κρέμασμα κουρτινών, το σκότωμα κατσαρίδων, την οδήγηση, τις νέες τεχνολογίες και τον προσανατολισμό. Ειδικότερα, ο αντρικός προσανατολισμός βασίζεται σε ενσωματωμένες κεραίες τις οποίες έχουν εκ γενετής και επικοινωνούν αυτόματα με δορυφόρο GPS.  Έτσι παρόλο που μπορεί να κάνετε μαζί κύκλους με το αυτοκίνητο για μισή ώρα, αυτοί συνεχίζουν να ξέρουν πού πάτε και δεν δέχονται να ρωτήσουν περιπτερά, ταξιτζή ή περαστικό. Αυτοί ξέρουν.

Ποια όμως μπορεί να ζήσει χωρίς αυτούς; Παρόλο που έχουμε τόσες διαφορές, δεν μπορούμε να τους αποχωριστούμε. Στην τελική, είναι ωραίο να τους έχουμε παρέα στις σπηλιές μας.

 

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!