English Teacher

english-teacher

Η σχολική χρονιά τελειώνει (ευτυχώς) και είμαι πολύ χαρούμενη. Δεν χαίρομαι όμως μόνο εγώ. Χαίρονται και τα παιδιά κι έχουν βαλθεί να μου βγάλουν το λάδι μέχρι το τέλος του μήνα. Τα έχει πιάσει για τα καλά η άνοιξη, φοράνε και τα κοντονομάνικα τους, κάνει καλό καιρό έξω, πού μυαλά για διάβασμα και ησυχία μέσα στην τάξη!

Όλα αυτά τα χρόνια που διδάσκω αγγλικά, έχω συναντήσει πολλά είδη μαθητών που μου δίνουν έμπνευση και θα ‘χω να λέω ιστορίες ως τα γεράματα μου. Έχω βγάλει μερικά συμπεράσματα, βγάλτε κι εσείς τα δικά σας:

α) τα παιδιά είναι ευγενικά. Οι μικροί μου μαθητές είναι φυσιολογικό να με θεωρούν μεγάλη, μην πω τεράστια, οπότε πλέον δεν μου κάνουν καμιά εντύπωση ατάκες του τύπου: “Κυρία όταν ήσασταν νέα…”. Καταλαβαίνω ότι τώρα είμαι γιαγιά και πρέπει να αρχίσω κέντημα και βελονάκι. Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με την ατάκα “Κυρία όταν ανοίγετε το στόμα σας φαίνονται τα κοφτερά δόντια σας και τα σάλια σας”. Στην αρχή όταν το άκουσα σκέφτηκα ότι το παιδάκι το αφήνουν και βλέπει πολλά θρίλερ όμως μετά κατάλαβα ότι κανένας δεν μου έχει μιλήσει τόσο γλυκά και το εξέλαβα ως κοπλιμάν.

β) τα παιδιά είναι φιλομαθή. Πρόσφατα μάθαινα σε μικρά παιδάκια τη πολύ δύσκολη φράση I’m a... Τους λέω λοιπόν: “Θα χρησιμοποιήσετε τις λέξεις cowboy, pirate και fairy και θα βάλετε μπροστά το  I’m a. Ποιος θέλει να μου πει;”  Όπως είναι φυσικό όλοι κάνουν τις πάπιες. “Ωραία Α. πες εσύ”. “Όχι δεν λέω”. Αφού του το είπα τρεις – τέσσερις φορές πείστηκε να απαντήσει και μου είπε: “I’m a metal. Heavy metal.” Να σημειωθεί ότι το παιδάκι είναι 7 χρονών και όπως φαίνεται έχει μουσική παιδεία.

γ) τα παιδιά λατρεύουν τις εκθέσεις και τη γραμματική. Μακάρι να ίσχυε το ρητό: Δώσε μου έκθεση και την ψυχή μου πάρε!. Όμως αντ’ αυτού στην τάξη αντηχεί μια φωνή απελπισίας: Ωωωωω! Έτσι, επειδή γράφουν εκθέσεις με πολλή όρεξη καμαρώνω εμπνεύσεις του τύπου “Chania is a small town and a big town.” ή “My favourite food is tzatziki, spaggheti and kotopoulo”. Επίσης, τα πάνε πολύ καλά στα ανώμαλα: Present: put Past: the kot Past Participle: down, κατά τη γνωστή διαφήμιση.

δ) τα παιδιά έχουν φαντασία. Είναι να μην τους φανεί κάτι αστείο. Μετά το επαναλαμβάνουν συνέχεια λες και είναι το πιο ξεκαρδιστικό πράγμα στον κόσμο. Έτσι, μια φορά ρώτησα ένα κοριτσάκι τι σημαίνει μια λέξη, αυτό αντί για απάντηση μου είπε “Κρέας με πατάτες”. Ε, αυτό ήταν. Από τότε το ακούω συνέχεια. “Τι σημαίνει kite;” “Κρέας με πατάτες!”. Μπράβο παιδιά!

Εάν υπάρχει ηθικό δίδαγμα είναι ότι όλοι οι δάσκαλοι πρέπει να αλλάξουμε δουλειά! Just kidding. H διδασκαλία των αγγλικών είναι ταυτόχρονα δημιουργική και καταστροφική διαδικασία. Δημιουργική για τα παιδιά καταστροφική για τη γλώσσα του Σέξπιρ. Όμως τελικά αν τα παιδιά δεν καταστρέψουν μια γλώσσα, δεν την μαθαίνουν. Μπαίνω στον πειρασμό να πω ότι η εξάσκηση είναι αυτή που μας κάνει τέλειους όμως κάποιοι σίγουρα θα βρεθούν να αντιμιλήσουν και να μου πουν την εξυπνάδα: Practice makes perfect but nobody’s perfect, so why practice? 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!