God loves Caviar, το ριβιού

Lazopoulos-Gandalf

Προσοχή ακολουθεί spoiler.

Σαββατόβραδο χθες και αποφασίσαμε να βγούμε σαν ζευγάρι. Είχαμε σχεδιάσει την τέλεια έξοδο. Θα αφήναμε το παιδί στη γιαγιά του και θα πηγαίναμε σινεμαδάκι (φοβερό σχέδιο!). Έτσι κι έγινε. Βέβαια ήμασταν συνεχώς σε αναμμένα κάρβουνα γιατί ο μπέμπης είναι απρόβλεπτος αλλά τουλάχιστον καταφέραμε να πιούμε και μια πορτοκαλάδα πριν το σινεμά! Αμέ! Σαν να ήμασταν στο λύκειο ένιωσα χθες.

Η ταινία που είδαμε ήταν το God loves Caviar ή αλλιώς ελληνιστί ο Θεός αγαπά το χαβιάρι. Το πρώτο σχόλιο που θα κάνω είναι ότι ο Θεός μπορεί να αγαπά το χαβιάρι αλλά δεν αγαπά σίγουρα τους καημένους θεατές που πήγαν ή θα πάνε να δουν αυτή την ταινία. Εξηγώ γιατί.

Καταρχάς οι μόνοι που με έπεισαν στους ρόλους τους ήταν ο Juan Diego Botto, ο οποίος ήταν πολύ εκφραστικός και ο John Cleese, ο αξεπέραστος ηθοποιός των Monty Python. Από τα ηχηρά ονόματα, η Catherine Deneuve για μένα έδωσε μια μέτρια ερμηνεία ως Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας (ίσως δεν τη βοηθούσαν και οι διάλογοι, τι να πω!) υποδυόμενη περισσότερο τη Μαρία Αντουανέτα και ο Sebastian Koch ήταν ένας… περίεργος Βαρβάκης. Προσωπικά περίμενα ένας πειρατής όπως ο Βαρβάκης που λάτρεψε με πάθος τη θάλασσα, το χρήμα, την πατρίδα, ως άνθρωπος που υπέκυψε στα πάθη του να μοιάζει περισσότερο με το Ζορμπά του Anthony Quinn. Υποτίθεται ότι ήταν μια προσωπικότητα των άκρων, που ότι αποφάσιζε το έκανε και δεν πολυσκεφτόταν τις συνέπειες. Ο Koch αντίθετα έδινε την εντύπωση μιας ήρεμης παρουσίας. Δυνατής αλλά ήμερης και λογικής. Μάλλον του έλλειπε αυτό που ονομάζουμε μεσογειακό ταμπεραμέντο. Ειδικά στο σημείο που τον απατά η γυναίκα του κι αντί να τα σπάσει όλα και να την πιάσει από το μαλλί, πέφτει στα πόδια της και της λέει “εγώ φταίω” ήταν πολύ κωμικό. Κοτζάμ πειρατής, θαλασσοδαρμένος, άνθρωπος που θα έκανε τα πάντα για την ελευθερία του, να πιάνει τη γυναίκα του στο κρεβάτι με άλλον και να κάνει σαν μωρό παιδί. Δεν μου φάνηκε πολύ βαρβάτος ο Βαρβάκης τελικά….περισσότερο ιμιτασιόν θα έλεγα. Τώρα θα μου πεις, μια γυναίκα μπορεί να λυγίσει και τον πιο δυνατό άντρα. Σωστό. Ανεξήγητο μένει στη ταινία ότι μετά από λίγο αυτή η γυναίκα εξαφανίστηκε και δεν άφησε ίχνη πίσω της. Υποτίθεται ότι ο Βαρβάκης την άφησε να φύγει. Εμένα δεν μου βγάζετε από το μυαλό ότι μετάνιωσε που της φέρθηκε σαν τζέντλεμαν μετά το κέρατο και τελικά την ξεπάστρεψε!

Οι αγγλικοί διάλογοι ήταν επίσης ένα μεγάλο θέμα διανθισμένοι με σκόρπιες ελληνικές λέξεις από δω κι από κει. Η προσπάθεια του Sebastian Koch να μιλήσει ελληνικά ήταν καταπληκτική. Οφείλω να ομολογήσω ότι τα μίλησε αρκετά καλά. Η προσπάθεια δε των Ελλήνων ηθοποιών να μιλήσουν αγγλικά, ήταν τιτάνια, αξεπέραστη, ορόσημο για τις επόμενες γενιές. Ήταν σαν να έδιναν προφορικά για Lower. Ίσως βέβαια να το έκαναν κι επίτηδες για να φαίνεται η καταγωγή τους, αλλά και πάλι έφτανε τα όρια της κωμωδίας!

Το ελληνικό καστ ήταν μέτριο. Ειδικά ο  Λάμπρος Κτεναβός, που υποδυόταν το γιο του Βαρβάκη, μου άφησε μια παγωμάρα, μια απορία γιατί έγινε ηθοποιός. Συγκεκριμένα στη σκηνή της μεγάλης έντασης που έρχεται σε ρήξη με τον πατέρα του λίγο πριν αυτοκτονήσει, ουδεμία συγκίνηση δεν ένιωσα, ούτε μου μετέδωσε την εικόνα ενός ανθρώπου σε ψυχολογικό αδιέξοδο ο οποίος ήταν έτοιμος να προβεί στην πιο καταστροφική πράξη της ζωής του. Πιο πολύ φάνηκε σαν ένας ηλίθιος που παραπάτησε, σκόνταψε κι έπεσε από το πλοίο με αποτέλεσμα να πνιγεί (πολλές κακίες λέω σήμερα).

Έπειτα πρέπει να σχολιάσω τη Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου που έπαιζε την κόρη του Βαρβάκη, τη Μαρία. Από τη στιγμή που κάνει την εμφάνιση της στην οθόνη μέχρι την τελευταία σκηνή που εμφανίζεται στο κοινό (μετά από είκοσι-τριάντα χρόνια υποτίθεται) ουδεμία αλλαγή δεν είδαμε στο πρόσωπο της, ουδεμία άσπρη τρίχα, ούτε μια ρυτίδα. Στην πρώτη σκηνή που την είδαμε να βρίσκει τον πατέρα της, δεν μπόρεσα να καταλάβω ότι ήταν η κόρη του Βαρβάκη. Συγκεκριμένα, νόμιζα ότι ήταν κάποια παλιά του γκόμενα. Τόσο πιο μικρός φαινόταν ο Βαρβάκης σε σχέση με αυτήν. Μετά τα χρόνια περνούν, ο Βαρβάκης μεγαλώνει γκριζάρει, στο τέλος τα μαλλιά του ασπρίζουν, η κόρη του όμως παραμένει απαστράπτουσα και νεάνις. Ο Βαγγέλης λέει ότι τους τελείωσε το μακιγιάζ. Τέλος πάντων, αυτή η Μαρία λοιπόν σε όλη την ταινία είχε κάτι νεύρα με τον πατέρα της, που να σας τα λέω! Για μένα το πρόβλημα της ήταν που δεν έβρισκε κανένα άντρα και φαινόταν και φερόταν σαν ανοργασμική γεροντοκόρη σε όλη την ταινία!

Τέλος ο Λάκης Λαζόπουλος ή αλλιώς Γκάνταλφ  κατά τον Βαγγέλη. Γέλασα πολύ…περίμενα να πετάξει καμιά ατάκα από τους Δέκα Μικρούς Μήτσους αλλά τελικά μόνο κάτι χαβιάρια τάιζε τον Koch.

Α! Ξέχασα να σας πω ότι έπαιζε και ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, αλλά και να μην σας το έλεγα δεν θα πείραζε. Ξέρετε πόσο ταλαντούχος,  όμορφος και έξυπνος είναι.

Τώρα θα γίνω καλή, και θα πω τα καλά σημεία της ταινίας. Αν εξαιρέσεις ότι κάποιες φορές τα πολλά γυρίσματα σε εσωτερικούς χώρους θύμιζαν το θέατρο της Δευτέρας, είχε πολύ ωραία κοστούμια και σκηνικά. Αν ζούσα το 19ο αιώνα κανά δυο φραμπαλάδες από αυτούς που είδα θα τους αγόραζα σίγουρα!

Αυτά. Ζητώ συγγνώμη από τους παραγωγούς, συντελεστές και το σκηνοθέτη της ταινίας αλλά θα προτιμούσα να είχα περιμένει να βγει η ταινία σε dvd.

Θέλω να δηλώσω επίσης ότι πρέπει σίγουρα να είμαι πολύ επιφανειακό ον αφού δεν μπόρεσα να αφουγκραστώ, να νιώσω και να εισέλθω στο πνεύμα της ταινίας. Δηλαδή δεν κατάλαβα νοήματα όπως ότι πάλι με χρόνια με καιρούς θα καταφέρουμε να ανακάμψουμε, έννοιες όπως την πίστη στην ελευθερία, την αγάπη προς την πατρίδα και τα ιδανικά, την αγάπη για τα παιδιά που είναι το μέλλον της χώρας (αφού ελευθερώνουν τον Βαρβάκη) και άλλες όμορφες ιδέες που προσπαθούσε να περάσει η ταινία στο άσχετο μεταξύ των βαρετών διαλόγων. Ναι δυστυχώς δεν έμεινα σ΄αυτά. Ίσως τελικά να έφταιγε το ποπ κορν, δεν ξέρω. Ήταν λιγουλάκι αλμυρό.

 Ορίστε και το πολλά υποσχόμενο trailer:

4 Comment

  1. Καλά έκανες και μας τα’πες να το δούμε σπίτι καλύτερα!

    1. Belz says: Reply

      Για να είμαι δίκαιη πρέπει να πω ότι η ταινίες είναι σαν το φαγητό. Αναλόγως τα γούστα! Σε κάποιον άλλο μπορεί να άρεσε και να τη θεώρησε και αριστούργημα… 🙂

  2. Yiota says: Reply

    Αχ και έχω υποσχεθεί σε μια γειτόνισσα να το δούμε… Πως να το αποφύγω ; Καλή σου μέρα…..

    1. Belz says: Reply

      Γιώτα μάλλον πρέπει να πας να το δεις και να μας πεις τη γνώμη σου! Άλλωστε η ατμόσφαιρα του σινεμά είναι μαγική!

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!