O καθρέφτης

old couple slide
via
via

Κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Βλέπω μια γυναίκα που κάποτε υπήρξε κορίτσι. Μου μιλάς, σου απαντώ. Μη βιάζεσαι, σε παρακαλώ!

Ναι, σήμερα θα γράψω για σένα.

Για σένα που ξυπνάς το πρωί και θέλεις τον χρόνο σου. Αλήθεια πόσο διαφορετικοί είμαστε όταν ξυπνάμε. Εγώ γεμάτη ενέργεια, έτοιμη να ανεβοκατέβω βουνά, να σκέφτομαι τι έχω να κάνω σήμερα με άγχος και ανυπομονησία κι εσύ απλά να θες να πιεις το καφεδάκι σου μπροστά από τον υπολογιστή διαβάζοντας τα νέα με την ησυχία σου. Τελικά, κανείς δεν κάνει αυτό που θέλει. Ο μικρός πρέπει να ξυπνήσει, να φάει πρωινό, να ντυθεί γιατί το σχολικό έρχεται πριν προλάβεις να ανοίξεις καλά καλά και τα δύο βλέφαρα.

Πέντε χρόνια μαζί. Πολλά, λίγα, δεν ξέρω να πω. Η ζωή μου τόσο δεμένη με τη δική σου. Πώς να σου πω ευχαριστώ που ανέχεσαι τον αυταρχικό χαρακτήρα μου; Πώς να σου πω ότι σ’ ευχαριστώ που με στηρίζεις, που με βοηθάς, που είσαι πλάι μου;

Ξέρεις τι θαυμάζω σε εσένα; Ότι έχεις μάθει τα ξεχωρίζεις τα σημαντικά από τα ασήμαντα. Είσαι το χέρι που με κρατάει στη γη όταν το συναίσθημα και η φαντασία με παρασέρνει. Είσαι αυτός που θα μου σκορπίσει τους σκοτεινούς φόβους και με την ήρεμη φωνή του θα μου ψιθυρίσει ότι όλα θα πάνε καλά.

Δεν στο λέω συχνά, αλλά είσαι καλός πατέρας. Ίσως καλύτερος πατέρας απ’ όσο είμαι εγώ μάνα. Γίνεσαι πάλι παιδί με το γιο σου. Σου αρέσει να του λες ατελείωτες ιστορίες και να παίζεις μαζί του. Κρύβεις μέσα σου ένα παραμυθά και μας προσκαλείς στις ιστορίες σου πανηγυρικά με χρώματα και τραγούδια.

Μαλώνουμε και γίνομαι κακιά μαζί σου. Το μετανιώνω. Δεν θέλω να μαλώνουμε. Κάθε φορά σκέφτομαι ότι την επόμενη φορά δεν θα το ξανακάνω. Όμως η μέρα είναι τόσο κουραστική, κι έχω να τελειώσω κι εκείνη τη μετάφραση…

Είναι περίεργο πώς οι άνθρωποι που μένουν καιρό μαζί, συντονίζονται, μοιράζονται, αποκτούν τις ίδιες συνήθειες. Ο ένας γίνεται αναγκαίος για τον άλλο. Υπάρχουν βέβαια και ζευγάρια που βρίσκουν ανυπόφορη την ένταση της καθημερινότητας ή που δεν μπορούν να κάνουν άλλους συμβιβασμούς οπότε κοινή συναίνεση αποφασίζουν να το λήξουν. Η αγάπη θέλει θάρρος και κυρίως πολύ συμβιβασμό. Αυτό το συναίσθημα να αφήνεις τον εαυτό σου να αλλάξει, να εξελιχθεί, να δει τον κόσμο μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου. Σημαντικό όμως είναι ο άλλος να σε αφήνει να δεις και να μην σου κλείνει τα μάτια και το στόμα πνίγοντας σου την ανάσα. Να σε αφήνει να εξελιχθείς κι όχι να σε πατάει. Μαζί σημαίνει εγώ κι εσύ να προχωράμε, να δημιουργούμε, να σε προσέχω και να με προσέχεις.

old-couple-water-plant-paris-lr
via

Ξέρεις, ο χρόνος περνά κι εγώ σε αγαπώ όλο και περισσότερο. Έχεις γίνει κομμάτι μου. Μαζί σου, συνεπιβάτης στο πιο περιπετειώδες ταξίδι της ζωής μου. Χαίρομαι που με βρήκες σ’ εκείνη τη μοναχική ακτή και με πήρες μαζί σου. Τώρα δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν ο κόσμος μακριά σου και χαίρομαι. Χαίρομαι γιατί όταν κρύβομαι στην αγκαλιά σου, ο κόσμος που ανοίγεται μπροστά μου είναι ο ομορφότερος που έχω δει.

Ρίχνω μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη. Καθρεφτίζεσαι μπροστά του…

1 Comment

  1. Τι όμορφη και γλυκιά ανάρτηση αφιέρωμα.. όλο αγάπη!

Τα σχόλια σας είναι καλοδεχούμενα!